Trinitas (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) rel. Trójca Święta[1]
- odmiana:
- (1.1) Trīnitās, Trīnitātis (deklinacja III)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Trīnitās Trīnitātēs dopełniacz Trīnitātis Trīnitātum celownik Trīnitātī Trīnitātibus biernik Trīnitātem Trīnitātēs ablatyw Trīnitāte Trīnitātibus wołacz Trīnitās Trīnitātēs - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. trinitas ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. trini + -itas → po trzy + -itas < łac. trēs → trzy
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 699.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.