Tokio (język polski)

Tokio (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈtɔcɔ], AS: [toḱo], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto, stolica Japonii; zob. też Tokio w Wikipedii
odmiana:
(1.1) nieodm.[1],
 
przypadekliczba pojedynczaliczba mnoga
mianownikTokioTokio
dopełniaczTokioTokio
celownikTokioTokio
biernikTokioTokio
narzędnikTokioTokio
miejscownikTokioTokio
wołaczTokioTokio
przykłady:
(1.1) Stolica Japonii Tokio leży na wyspie Honsiu nad Zatoką Tokijską.
(1.1) Nasza reprezentacja po porażce w pierwszym spotkaniu w Tokio, w poniedziałek zagrała dużo lepiej i pewnie pokonała Włochów[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Tokio • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Tokio • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Tokio • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Tokio • mieszkaniec / mieszkanka Tokio • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Tokio • pochodzić z Tokio • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Tokio • Wielkie Tokio
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tokijczyk mos, tokijka ż
przym. tokijski
związki frazeologiczne:
etymologia:
jap. 東京 < chiń. 東 + 京 → dosł. „wschodnia stolica”
uwagi:
tłumaczenia:
  • afrykanerski: (1.1) Tokio
  • amharski: (1.1) ቶኪዮ (tokiyo), ቶክዮ (tokyo)
  • angielski: (1.1) Tokyo
  • arabski: (1.1) طوكيو m (ṭūkyū)
  • aragoński: (1.1) Tokio m
  • aramejski: (1.1) ܜܘܟܝܘ (ṭōkyō)
  • asamski: (1.1) টকিঅ’ (tokió)
  • asturyjski: (1.1) Tokio m
  • azerski: (1.1) Tokio / Токио / dialekt południowy توکیو
  • baskijski: (1.1) Tokio
  • baszkirski: (1.1) Токио / Tokio
  • bengalski: (1.1) টোকিও (ṭokio)
  • białoruski: (1.1) Токіо m (Tokio)
  • birmański: (1.1) တိုကျို (tui-kyui)
  • bośniacki: (1.1) Tokio / Токио / تۉقٖىۉ m
  • bretoński: (1.1) Tokio
  • bułgarski: (1.1) Токио n (Tokio)
  • cerkiewnosłowiański: (1.1) Токио (Tokio)
  • chiński standardowy: (1.1) uproszcz. 东京 / trad. 東京 (dōngjīng)
  • chorwacki: (1.1) Tokio m
  • czeski: (1.1) Tokio n
  • czirokeski: (1.1) ᏙᎩᏲ (dogiyo)
  • dolnołużycki: (1.1) Tokio n
  • dolnoniemiecki: (1.1) Tokio n
  • duński: (1.1) Tokyo n
  • dzongkha: (1.1) ཊོ་ཀི་ཡ (ṭo.ki.ya)
  • esperanto: (1.1) Tokio
  • fiński: (1.1) Tokio
  • francuski: (1.1) Tokyo m
  • galicyjski: (1.1) Toquio m
  • górnołużycki: (1.1) Tokio n
  • grenlandzki: (1.1) Tokyo
  • gruziński: (1.1) ტოკიო (Tokio)
  • gudźarati: (1.1) ટોક્યો (ṭokyo)
  • hebrajski: (1.1) טוקיו (ṭōqyō)
  • hindi: (1.1) टोक्यो (ṭokyo), टोकियो (ṭokiyo), तोक्यो (tokyo), तोकियो (tokiyo)
  • hiszpański: (1.1) Tokio m
  • irlandzki: (1.1) Tóiceo
  • islandzki: (1.1) Tókýó
  • japoński: (1.1) 東京 (とうきょう, tōkyō)
  • jidysz: (1.1) טאָקיאָ (tokjo)
  • kannada: (1.1) ಟೊಕ್ಯೋ (ṭokyō)
  • kantoński: (1.1) 東京 (dung1 ging1)
  • karpatorusiński: (1.1) Токіо n (Tokio)
  • kaszubski: (1.1) Tokio n
  • kataloński: (1.1) Tòquio m
  • kazachski: (1.1) Токио / توكيو / Tokïo
  • khmerski: (1.1) តូក្យូ (tūkyū), តូខ្យូ (tūkʰyū)
  • kirgiski: (1.1) Токио / توكىو / Tokio
  • koreański: (1.1) 도쿄 (tok’yo)
  • kurmandżi: (1.1) Tokyo
  • ladino: (1.1) טוקיו (Tokio)
  • laotański: (1.1) ໂຕກຽວ (tōkẏow)
  • limburski: (1.1) Tokio
  • litewski: (1.1) Tokijas m
  • luksemburski: (1.1) Tokio
  • łaciński: (1.1) Tocio, Tochium n
  • łotewski: (1.1) Tokija ż
  • malajalam: (1.1) ടോക്കിയോ (ṭōkkiyō)
  • malajski: (1.1) Tokyo / توكيو
  • malediwski: (1.1) ޓޯކިޔޯ (ṭōkiyō)
  • maltański: (1.1) Tokjo
  • mongolski: (1.1) Токио (Tokio)
  • nepalski: (1.1) टोकियो (ṭokiyo)
  • niderlandzki: (1.1) Tokio n
  • niemiecki: (1.1) Tokio n
  • norweski (bokmål): (1.1) Tokyo n
  • nowogrecki: (1.1) Τόκιο n (Tókio), Τόκυο n (Tókyo)
  • ormiański: (1.1) Տոկիո (Tokio)
  • paszto: (1.1) توکيو (tōkyō)
  • pendżabski: (1.1) ਟੋਕੀਓ (ṭokīo)
  • perski: (1.1) توکیو (tokyo)
  • polski język migowy:
  • portugalski: (1.1) Tóquio m
  • prowansalski: (1.1) Tòquio m
  • rosyjski: (1.1) Токио m (Tokio)
  • rumuński: (1.1) Tokio
  • sanskryt: (1.1) टोक्यो (ṭokyo)
  • serbski: (1.1) Токио / Tokio m
  • sindhi: (1.1) ٽوڪيو (ṫōkyō)
  • slovio: (1.1) Tokio / Токио
  • słowacki: (1.1) Tokio n
  • słoweński: (1.1) Tokio m
  • sorani: (1.1) تۆکیۆ (tokyo)
  • sycylijski: (1.1) Tochiu
  • szwedzki: (1.1) Tokyo n
  • tadżycki: (1.1) Токио / تاکیا / Tokio
  • tagalski: (1.1) Tokyo
  • tajski: (1.1) โตเกียว (tōkiɔ̄)
  • tamilski: (1.1) தோக்கியோ (thoakkiyoa)
  • tatarski: (1.1) Токио / Tokio / توكىئو
  • telugu: (1.1) టోక్యో (ṭōkyō), టొక్యొ (ṭokyo)
  • tetum: (1.1) Tókiu
  • turecki: (1.1) Tokyo
  • turkmeński: (1.1) Tokio / Токио
  • tybetański: (1.1) དུང་ཅིན (duṅ.čin), ཏུང་ཅིན (tuṅ.čin), ཏུང་ཅིང (tuṅ.čiṅ)
  • ujgurski: (1.1) توكيو / Tokyo / Токио
  • ukraiński: (1.1) Токіо n (Tokio)
  • urdu: (1.1) ٹوکیو m (ṭōkyō)
  • uzbecki: (1.1) Tokio / Токио / تاكىئا
  • walijski: (1.1) Tokyo
  • węgierski: (1.1) Tokió
  • wietnamski: (1.1) Tô-ky-ô, Đông Kinh
  • włoski: (1.1) Tokyo ż
  • zachodniopendżabski: (1.1) ٹوکیو (ṫōkyō)
  • żmudzki: (1.1) Tuokėjs m
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 19.
  2. ↑ z Internetu

Tokio (język baskijski)

Tokio (1.1)
wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Tokio
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. tokiotar
przym. tokiotar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Tokio (język czeski)

Tokio (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Tokio
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. tokijský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Tokio (esperanto)

Tokio (1.1)
morfologia:
toki•o
wymowa:
​ ​
znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Tokio
odmiana:
(1.1) blm, 
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Tokio (język niemiecki)

Tokio (1.1)
wymowa:
IPA: [ˈtoːki̯oː]
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Tokio
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

Tokio (język słowacki)

Tokio (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki, nazwa własna

(1.1) geogr. Tokio[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Tokijčan m, Tokijčanka ż
przym. tokijský
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Názvy geografických objektov z územia mimo SR. Zoznam exoným., Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, s. 64.
  2. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Tokio” w: Pravidlá slovenského pravopisu, red. M. Považaj, Veda, Bratysława 2013 (wydanie IV), ISBN 978-80-224-1331-2.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.