Teufel (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: /ˈtɔɪfəl/
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) diabeł, czart, szatan
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Teufel die Teufel dopełniacz des Teufels der Teufel celownik dem Teufel den Teufeln biernik den Teufel die Teufel - przykłady:
- (1.1) Geh zum Teufel! → Idź do diabła!
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Fehlerteufel • Fleckenteufel • Tasmanischer Teufel • Teufelsanbetung • Teufelsaustreibung • Teufelsbraten • Teufelsbrut • Teufelsfratze • Teufelsglaube • Teufelskerl • Teufelskreis • Teufelsmesse • Teufelspakt • Teufelsritt • Teufelsweib • Teufelswerk • Teufelszeug
- synonimy:
- (1.1) Dämon, Satan, Antichrist
- antonimy:
- (1.1) Engel
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. verteufeln
- rzecz. Teufelin ż, Teufelei ż
- przym. teuflisch
- związki frazeologiczne:
- (1.1) hol dich der Teufel! → niech cię diabli wezmą • den Teufel an die Wand malen → wywoływać wilka z lasu • in etw./jdn. ist der Teufel gefahren → wstąpił w coś/kogoś diabeł • Teufels Küche • wenn man vom Teufel spricht • zum Teufel gehen
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.