Stawropol (język polski)
.png.webp)
herb Stawropola (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego[1]; zob. też Stawropol w Wikipedii
- (1.2) geogr. hist. Togliatti (oficjalna nazwa do 1964)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Stawropol Stawropole dopełniacz Stawropola[2] Stawropoli
Stawropolówcelownik Stawropolowi Stawropolom biernik Stawropol Stawropole narzędnik Stawropolem Stawropolami miejscownik Stawropolu Stawropolach wołacz Stawropolu Stawropole - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Stawropolu • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Stawropola • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Stawropola • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Stawropola • mieszkaniec / mieszkanka Stawropola • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Stawropolu • pochodzić z Stawropola • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Stawropola
- synonimy:
- (1.1) hist. Woroszyłowsk (1935-1943), hist. Stawropol Kaukaski (przed 1935)
- (1.2) Stawropol nad Wołgą, Stawropol Wołżański (do 1964)
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. stawropolski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1-2) ros. Ставрополь < gr. σταυρός + πόλη → krzyż + miasto, gród
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Stavropol
- białoruski: (1.1) Стаўрапаль m
- bułgarski: (1.1) Ставропол m
- hiszpański: (1.1) Stávropol m
- niemiecki: (1.1) Stawropol n
- rosyjski: (1.1) Ставрополь m
- słowacki: (1.1) Stavropol
- szwedzki: (1.1) Stavropol
- ukraiński: (1.1) Ставрополь m
- włoski: (1.1) Stàvropol
- źródła:
- ↑
Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 225. - ↑ Lech Ratajski, Janina Szewczyk, Przemysław Zwoliński, Polskie nazewnictwo geograficzne świata, PWN, Warszawa 1959, s. 184.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.