Spitze (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈʃpɪʦə] lm IPA: [ˈʃpɪʦn̩]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wierzchołek, szczyt, czubek
- (1.2) czubek, koniuszek
- (1.3) czołówka, elita, kierownictwo
- (1.4) czoło, przód
- (1.5) najwyższa jakość
- (1.6) przytyk, docinek
- (1.7) włók. kraw. koronka
- odmiana:
- (1.1-7)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Spitze die Spitzen dopełniacz der Spitze der Spitzen celownik der Spitze den Spitzen biernik die Spitze die Spitzen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Spitzen n, Spitzigkeit ż, Spitzer m
- czas. spitzen
- przym. spitz, spitzig
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.