Schlachtung (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈʃlaxtʊŋ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) ubój, zarzynanie, rzeź
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Schlachtung die Schlachtungen dopełniacz der Schlachtung der Schlachtungen celownik der Schlachtung den Schlachtungen biernik die Schlachtung die Schlachtungen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Schlachten
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Schlachten n, Schlacht ż, Schlachterei ż, Schlächterei ż, Schlachter m, Schlächter m, Schlachterin ż, Schlächterin ż
- czas. schlachten
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.