Rzeszów (język polski)

centrum Rzeszowa (1.1)

wymowa:

​, IPA: [ˈʒɛʃuf], AS: [žešuf], zjawiska fonetyczne: wygł.

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto w województwie podkarpackim; zob. też Rzeszów w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	Rzeszów
dopełniacz	Rzeszowa
celownik	Rzeszowowi
biernik	Rzeszów
narzędnik	Rzeszowem
miejscownik	Rzeszowie
wołacz	Rzeszowie

przykłady:

(1.1) Wśród miejscowości dawnej Rusi Czerwonej, którymi król Kazimierz Wielki przejawiał szczególne zainteresowanie, znajdował się Rzeszów.

(1.1) W Rzeszowie i okolicach stworzyli sieć firm słupów – zarejestrowanych na podstawionych ludzi – które brały materiały od producentów i hurtowników, deklarując późniejszą zapłatę^[1].

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Rzeszowszczyzna ż, rzeszowianin m, rzeszowianka ż

przym. rzeszowski, podrzeszowski, rzeszowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Rzeszów
• chiński standardowy: (1.1) 热舒夫
• czeski: (1.1) Řešov m
• hebrajski: (1.1) רישא
• jidysz: (1.1) רײַשע (rajsze)
• koreański: (1.1) 제슈프
• łaciński: (1.1) Resovia
• niemiecki: (1.1) Rzeszów, za okupacji hitlerowskiej Reichshof
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) Жешув m
• słowacki: (1.1) Rešov m
• ukraiński: (1.1) Ряшів m

źródła: