Remigiusz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [rɛ̃ˈmʲiɟuʃ], AS: [rẽmʹiǵuš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie; zob. też Remigiusz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Remigiusz Remigiuszowie dopełniacz Remigiusza Remigiuszów celownik Remigiuszowi Remigiuszom biernik Remigiusza Remigiuszów narzędnik Remigiuszem Remigiuszami miejscownik Remigiuszu Remigiuszach wołacz Remigiuszu Remigiuszowie depr. M. i W. lm: (te) Remigiusze - przykłady:
- (1.1) Remigiusz i ja byliśmy razem na plaży w Ustce.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Remigiusz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Remigiusz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Remigiusz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Remigiusz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Remigiusz • otrzymać / dostać / przybrać imię Remigiusz • dzień imienin / imieniny Remigiusza
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.
- zdrobn. Remik m
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. Remigius < łac. remigium → wiosło
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Remy
- francuski: (1.1) Remy m, Rémy m, Remi m
- hiszpański: (1.1) Remigio m
- łaciński: (1.1) Remigius m
- nowogrecki: (1.1) Ρεμίγηος m
- rosyjski: (1.1) Ремигий m
- rumuński: (1.1) Remigiu m
- włoski: (1.1) Remigio m, Remo m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.