Polaczek (język polski)
- wymowa:
- IPA: [pɔˈlaʧ̑ɛk], AS: [polaček]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. lekcew. albo pogard. Polak
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Polaczek Polaczki dopełniacz Polaczka Polaczków celownik Polaczkowi Polaczkom biernik Polaczka Polaczków narzędnik Polaczkiem Polaczkami miejscownik Polaczku Polaczkach wołacz Polaczku Polaczki ndepr. M. i W. lm: (ci) Polaczkowie - przykłady:
- (1.1) Polaczki znowu przegrały do zera.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. polszczenie n, Polska ż, Polak mos, Polka ż, polski mrz, polskość ż, spolszczenie n, polszczyzna ż, Polanin mos
- czas. polszczyć ndk., spolszczyć dk.
- przym. polski, spolszczony
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. Polak + -ek
- źródłosłów nazwiska Polaczek
- uwagi:
- dopuszczalna jest pisownia wielką literą, jak w tym haśle, ale zalecane jest pisanie małą: „polaczek”[1]
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Polack
- hiszpański: (1.1) polaquito m
- niemiecki: (1.1) Polacke m
- pikardyjski: (1.1) polaque m
- rosyjski: (1.1) полячишка m
- źródła:
- ↑
Hasło „Nazwy członków narodów, ras i szczepów” w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.