Ordnung (język niemiecki)
Ordnung (1.4)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈɔʁdnʊŋ]
- wymowa austriacka
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) porządek
- (1.2) porządkowanie, układanie, ustawianie
- (1.3) zasady
- (1.4) syst. rząd
- (1.5) wojsk. porządek, formacja
- odmiana:
- (1.1-4)[1]blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik die Ordnung dopełniacz der Ordnung celownik der Ordnung biernik die Ordnung - (1.5)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Ordnung die Ordnungen dopełniacz der Ordnung der Ordnungen celownik der Ordnung den Ordnungen biernik die Ordnung die Ordnungen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) Ordnung halten → utrzymywać porządek • zur Ordnung rufen → przywoływać do porządku • in Ordnung sein → właściwie funkcjonować
- (1.2) in Ordnung bringen → doprowadzić do porządku
- (1.3) der Ordnung gemäß → zgodnie z zasadami
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.4) Überordnung, Unterordnung, Teilordnung
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Ordnen n, Ordner m, Ordnerin ż
- czas. ordnen
- przym. geordnet
- związki frazeologiczne:
- Ordnung muss sein
- etymologia:
- śwn. ordenunge < swn. ordinunga[2]
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.