Omanka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔ̃ˈmãŋka], AS: [õmãŋka], zjawiska fonetyczne: nazal.• -nk-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) obywatelka Omanu
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Oman m
- forma męska Omańczyk
- przym. omański
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- arabski: (1.1) عمانية ż
- francuski: (1.1) Omanaise ż
- hiszpański: (1.1) omaní ż
- kataloński: (1.1) omanita ż
- nowogrecki: (1.1) Ομανή ż
- słoweński: (1.1) Omanka ż
- włoski: (1.1) omanita ż
- źródła:
Omanka (język słoweński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) Omanka[1]
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Oman m
- forma męska Omanec m
- przym. omanski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Hasło „Oman” w: Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.