Ołomuniec (język polski)
Ołomuniec (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔwɔ̃ˈmũɲɛʦ̑], AS: [ou̯õmũńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto w Czechach; zob. też Ołomuniec w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Ołomuniec dopełniacz Ołomuńca celownik Ołomuńcowi biernik Ołomuniec narzędnik Ołomuńcem miejscownik Ołomuńcu wołacz Ołomuńcu - przykłady:
- (1.1) Przyjechało kilku filatelistów z Ołomuńca.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Ołomuńcu • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Ołomuńca • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Ołomuńca • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Ołomuńca • mieszkaniec / mieszkanka Ołomuńca • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Ołomuńcu • pochodzić z Ołomuńca • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Ołomuńca
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) miasto
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ołomuńczanin mos, ołomuńczanka ż
- przym. ołomuniecki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- czes. Olomouc
- uwagi:
- tłumaczenia:
- czeski: (1.1) Olomouc ż
- hanacki: (1.1) Holomóc m, Olomóc m
- łaciński: (1.1) Olomucium n
- morawski: (1.1) Olomouc m
- niemiecki: (1.1) Olmütz
- słowacki: (1.1) Olomouc m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.