Niemen (język polski)

Niemen (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈɲɛ̃mɛ̃n], AS: [ńẽmẽn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję; zob. też Niemen w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Niemen dopełniacz Niemna celownik Niemnowi biernik Niemen narzędnik Niemnem miejscownik Niemnie wołacz Niemnie - przykłady:
- (1.1) Czarna Hańcza, najdłuższa rzeka Suwalszczyzny, jest lewobrzeżnym dopływem Niemna[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. niemeński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Neman
- arabski: (1.1) نيمان
- baskijski: (1.1) Niemen
- białoruski: (1.1) Нёман m
- czeski: (1.1) Němen m
- estoński: (1.1) Neemen
- francuski: (1.1) Niémen
- hiszpański: (1.1) Nieman
- litewski: (1.1) Nemunas
- łotewski: (1.1) Nemuna
- niderlandzki: (1.1) Memel
- niemiecki: (1.1) Memel
- rosyjski: (1.1) Неман m
- słowacki: (1.1) Neman m
- ukraiński: (1.1) Німан m
- włoski: (1.1) Nemunas
- żmudzki: (1.1) Nemons
- źródła:
- ↑ Jan Bałdowski, Warmia, Mazury, Suwalszczyzna, 1996, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.