Nachfahre (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈnaːxˌfaːʁə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) potomek
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Nachfahre die Nachfahren. dopełniacz des Nachfahren der Nachfahren celownik dem Nachfahren den Nachfahren biernik den Nachfahren die Nachfahren - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Verwandter
- hiponimy:
- (1.1) Sohn, Tochter, Enkel, Enkelin, Urenkel, Urenkelin
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Nachfahr m
- forma żeńska Nachfahrin ż
- czas. nachfahren
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Słowa Nachkomme i Nachfahre są używane synonimicznie. Niewielka różnica polega na tym, że Nachfahre spotyka się nieco rzadziej i raczej w kontekście rodzinnym.[2]
- zobacz też: Indeks:Niemiecki - Rodzina
- por. Abkomme • Abkömmling • Deszendent • Nachfahr • Nachfahre • Nachfahrer • Nachkomme
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników
- ↑ LEO, Die Nachkommen oder die Nachfahren, dostęp 10.03.2019
.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.