NBP (język polski)
- wymowa:
- ‹en-be-pe›, IPA: [ɛ̃n‿bɛ‿ˈpɛ], AS: [ẽn‿be‿pe], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. na ost.
- znaczenia:
skrótowiec, rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub nijaki[1][2]
- (1.1) = adm. ekon. Narodowy Bank Polski; zob. też NBP w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1) nieodm.,
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik NBP NBP dopełniacz NBP NBP celownik NBP NBP biernik NBP NBP narzędnik NBP NBP miejscownik NBP NBP wołacz NBP NBP - przykłady:
- (1.1) Prezes NBP może uczestniczyć w posiedzeniach Sejmu i Rady Ministrów[3].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. enbepowski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Hasło „NBP” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 389.
- ↑ Hasło „NBP” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 605.
- ↑ z Wikipedii
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.