Mundart (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈmʊntˌʔaːɐ̯t] lm IPA: [ˈmʊntˌʔaːɐ̯tn̩]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. gwara, narzecze, dialekt
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Mundart die Mundarten dopełniacz der Mundart der Mundarten celownik der Mundart den Mundarten biernik die Mundart die Mundarten - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Dialekt, skr. Mda.
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. mundartlich
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.