Mitra (język polski)
Mitra (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈmʲitra], AS: [mʹitra], zjawiska fonetyczne: zmięk.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) rel. bóstwo solarne czczone w kulturze indyjskiej, perskiej, greckiej i rzymskiej; patron szczerości, przyjaźni, władców, wojowników; zob. też Mitra (mitologia) w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Mitra Mitrowie dopełniacz Mitry Mitrów celownik Mitrze Mitrom biernik Mitrę Mitrów narzędnik Mitrą Mitrami miejscownik Mitrze Mitrach wołacz Mitro Mitrowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Pan Zobowiązań, Mithra
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) bóg
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mitraizm m, mitraita mos
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- hin. मित्र → Mitra < sanskr. मित्र → przyjaciel < awest. 𐬨𐬌𐬚𐬭𐬀 → przymierze < praindoirański *mitra → powodujący połączenie < praindoeur. *mei → łączyć, wymieniać się
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Mitra
- awestyjski: (1.1) 𐬨𐬌𐬚𐬭𐬀 (Miθra) m
- bułgarski: (1.1) Митра (Mitra) m
- hindi: (1.1) मित्र m
- interlingua: (1.1) Mithras
- łaciński: (1.1) Mithras m, Mithres m
- nowogrecki: (1.1) Μίθρας m
- perski: (1.1) مهر
- turecki: (1.1) Mitra
- ukraiński: (1.1) Мітра m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.