Lutry (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. wieś w Polsce; zob. też Lutry w Wikipedii

odmiana:

(1.1) blp

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Lutry
dopełniacz	Lutrów
celownik	Lutrom
biernik	Lutry
narzędnik	Lutrami
miejscownik	Lutrach
wołacz	Lutry

przykłady:

(1.1) Lutry leżą nad Jeziorem Luterskim.

składnia:

kolokacje:

(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Lutrach • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Lutrów • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Lutrów • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Lutrów • mieszkaniec / mieszkanka Lutrów • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Lutrach • pochodzić z Lutrów • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Lutrów

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Luter m

przym. luterski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) nazwa wsi pochodzi od nazwiska zasadźcy Henryka Lutra, wójta krajowego

uwagi:

tłumaczenia:

• niemiecki: (1.1) Luthen, Lautern

źródła: