Lubin (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈlubʲĩn], AS: [lubʹĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto w południowo-zachodniej Polsce; zob. też Lubin w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Lubin dopełniacz Lubina celownik Lubinowi biernik Lubin narzędnik Lubinem miejscownik Lubinie / Lubiniu[1] wołacz Lubinie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. lubinianin m, lubinianka ż
- przym. lubiński, podlubiński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- rosyjski: (1.1) Любин m
- źródła:
- ↑
Porada „w Lubinie czy w Lubiniu?” w: Poradnia językowa PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.