Lärm (język niemiecki)
- wymowa:
- IPA: [ˈlɛʁm]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) hałas
- odmiana:
- (1) lp der Lärm, Lärm(e)s, Lärm(e), Lärm; blm
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. lärmen
- przym. lärmend
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wczesno-nowo-wysoko-niem. lerma(n), larman[1] < franc. a lerme lub wł. a li arme[2]
- uwagi:
- źródła:
- ↑ duden.de; dostęp: 26 listopada 2019.
- ↑ Mikołaj Rudnicki, Brak granicy między tzw. „dźwiękonaśladowczością” z zapożyczeniem (dokończenie), „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 3/1916, s. 90.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.