Kosma (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔsma], AS: [kosma]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie; zob. też Kosma w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Kosma Kosmowie dopełniacz Kosmy Kosmów celownik Kosmie Kosmom biernik Kosmę Kosmów narzędnik Kosmą Kosmami miejscownik Kosmie Kosmach wołacz Kosmo Kosmowie depr. M. i W. lm: (te) Kosmy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Kosma • brat / kuzyn / wujek / dziadek Kosma • mężczyzna imieniem (o imieniu) Kosma • święty / błogosławiony Kosma • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Kosma • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Kosma • otrzymać / dostać / przybrać imię Kosma • dzień imienin / imieniny Kosmy • na Kosmy (o dniu)
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) gr. Κοσμᾶς
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Cosmas, Kosmas
- białoruski: (1.1) Кузьма m
- czeski: (1.1) Kosma m
- francuski: (1.1) Cosme m
- hiszpański: (1.1) Cosme m
- nowogrecki: (1.1) Κοσμάς m
- portugalski: (1.1) Cosme m
- rosyjski: (1.1) Косма m, Кузьма m
- starogrecki: (1.1) Κοσμᾶς m
- włoski: (1.1) Cosma m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.