Korona (język polski)

Korona (1.1)
wymowa:
IPA: [kɔˈrɔ̃na], AS: [korõna], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna

(1.1) herald. polski herb szlachecki; zob. też Korona (herb szlachecki) w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(2.1) hist. polit. Królestwo Polskie
(2.2) imię żeńskie
odmiana:
(1.1) nieodm.
(2.1) blm,
przykłady:
(2.1) Ziemie te przypadły Koronie w wyniku zawartego traktatu.
składnia:
kolokacje:
(1.1) herbu Korona
(2.1) Korona Królestwa Polskiego
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. koronka ż, korona ż
przym. koronny, koroniasty
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. korona
uwagi:
tłumaczenia:
  • rosyjski: (1.1) Корона ż; (2.1) Корона ż; (2.2) Корона ż
źródła:

Korona (język niemiecki)

wymowa:
lp IPA: [koˈʀoːna]; lm IPA: [koˈʀoːnən]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) astr. korona słoneczna
(1.2) fiz. wieniec, aureola
(1.3) pot. klika, grupa młodzieży
odmiana:
(1.1-3)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. koronar
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.