Konkordiusz (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie; zob. też Konkordiusz w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Konkordiusz Konkordiuszowie dopełniacz Konkordiusza Konkordiuszów celownik Konkordiuszowi Konkordiuszom biernik Konkordiusza Konkordiuszów narzędnik Konkordiuszem Konkordiuszami miejscownik Konkordiuszu Konkordiuszach wołacz Konkordiuszu Konkordiuszowie depr. M. i W. lm: (te) Konkordiusze - przykłady:
- (1.1) Dziewczyna Konkordiusza urodziła się w Częstochowie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Konkordiusz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Konkordiusz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Konkordiusz • święty / błogosławiony Konkordiusz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Konkordiusz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Konkordiusz • otrzymać / dostać / przybrać imię Konkordiusz • dzień imienin / imieniny Konkordiusza • na Konkordiusza (o dniu)
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Konkordia ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- łac. Concordius
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- łaciński: (1.1) Concordius m
- rosyjski: (1.1) Конкордий m
- włoski: (1.1) Concordio m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.