Konin (język polski)
Konin (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈkɔ̃ɲĩn], AS: [kõńĩn], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto w Polsce, we wschodniej Wielkopolsce; zob. też Konin w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Konin dopełniacz Konina celownik Koninowi biernik Konin narzędnik Koninem miejscownik Koninie wołacz Koninie - przykłady:
- (1.1) W Wielkopolsce powszechnie wiadomo, że od Konina Ukraina.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. koninianin m, koninianka ż, konisko n
- przym. koniński, podkoniński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- st.pol. przezwisko Koń + in 'gród Konia'[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 329.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.