Kongruenz (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˌkɔŋɡʀuˈɛnʦ] lm IPA: [ˌkɔŋɡʀuˈɛnʦn̩]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) kongruencja, zgodność
- (1.2) gram. związek zgody, kongruencja
- (1.3) mat. przystawanie, kongruencja
- odmiana:
- (1.1-3)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Kongruenz die Kongruenzen dopełniacz der Kongruenz der Kongruenzen celownik der Kongruenz den Kongruenzen biernik die Kongruenz die Kongruenzen - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) Kongruenz in Kasus / Numerus / Genus / Person
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kongruieren n
- czas. kongruieren
- przym. kongruent
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Niemiecki - Słownictwo gramatyczne
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.