Komoryjczyk (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkɔ̃mɔˈrɨjʧ̑ɨk], AS: [kõmoryi ̯čyk], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) obywatel Komorów[1]
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Komoryjczyk Komoryjczycy dopełniacz Komoryjczyka Komoryjczyków celownik Komoryjczykowi Komoryjczykom biernik Komoryjczyka Komoryjczyków narzędnik Komoryjczykiem Komoryjczykami miejscownik Komoryjczyku Komoryjczykach wołacz Komoryjczyku Komoryjczycy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Komory nmos
- forma żeńska Komoryjka ż
- przym. komoryjski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) komoretar
- francuski: (1.1) Comorien m
- hiszpański: (1.1) comorense m, comorano m
- nowogrecki: (1.1) Κομορανός m
- rosyjski: (1.1) коморец m
- słowacki: (1.1) Komorčan m
- szwedzki: (1.1) komorier w
- turecki: (1.1) Komorlu
- włoski: (1.1) comoriano m
- źródła:
- ↑
Nazwy państw świata, ich stolic i mieszkańców, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2007, ISBN 978-83-239-9999-7, s. 22.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.