Kock (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔʦ̑k], AS: [kock]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto w Polsce; zob. też Kock w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Kock dopełniacz Kocka celownik Kockowi biernik Kock narzędnik Kockiem miejscownik Kocku wołacz Kocku - przykłady:
- (1.1) W 1969 roku jego szczątki zostały ekshumowane, przywiezione do Polski i ponownie pochowane w Kocku pomiędzy poległymi żołnierzami Samodzielnej Grupy Operacyjnej Polesie[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. kocczanin m, kocczanka ż
- przym. kocki
- związki frazeologiczne:
- zginąć jak Berek pod Kockiem
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑ Z Wikipedii.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.