Kołomyja (język polski)

herb Kołomyi (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. adm. miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad Prutem[1][2]; zob. też Kołomyja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Kołomyi • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Kołomyi • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Kołomyi • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Kołomyi • mieszkaniec / mieszkanka Kołomyi • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Kołomyi • pochodzić z Kołomyi • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Kołomyi
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) miasto
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. kołomyjski
związki frazeologiczne:
etymologia:
ukr. Коломия < łac. colonia, wyraz ten mógł być wymawiany jako „Kołomia”[3]
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) Kolomyia
  • bułgarski: (1.1) Коломия
  • czeski: (1.1) Kolomyja
  • niemiecki: (1.1) Kolomyja
  • rosyjski: (1.1) Коломыя ż
  • rumuński: (1.1) Colomeea
  • ukraiński: (1.1) Коломия ż
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 320.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „Kołomyja” w: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno. Warszawa, 1883.
  3. Klaudyusz Dębicki, Roztrząsania, „Poradnik Językowy” nr 5/1910, s. 81.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.