Kluczbork (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈkluʤ̑bɔrk], AS: [kluǯbork], zjawiska fonetyczne: udźw.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. miasto na Opolszczyźnie; zob. też Kluczbork w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Kluczbork Kluczborki dopełniacz Kluczborka Kluczborków celownik Kluczborkowi Kluczborkom biernik Kluczbork Kluczborki narzędnik Kluczborkiem Kluczborkami miejscownik Kluczborku Kluczborkach wołacz Kluczborku Kluczborki - przykłady:
- (1.1) Kluczbork leży nad Stobrawą.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Kluczborku • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Kluczborka • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Kluczborka • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Kluczborka • mieszkaniec / mieszkanka Kluczborka • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Kluczborku • pochodzić z Kluczborka • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Kluczborka
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kluczborzak mos, kluczborczanin m, kluczborczanka ż
- przym. kluczborski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. Kreuzburg[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- niemiecki: (1.1) Kreuzburg m
- źródła:
- ↑ Kazimierz Nitsch, O nazwach kilku miast śląskich, „Język Polski” nr 4, wrzesień-październik 1922, s. 10-12.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.