Klingel (język niemiecki)
- wymowa:
-
- lp IPA: [ˈklɪŋl̩] lm IPA: [ˈklɪŋl̩n]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) dzwonek
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Klingel die Klingeln dopełniacz der Klingel der Klingeln celownik der Klingel den Klingeln biernik die Klingeln die Klingeln - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) Fahrradklingel, Türklingel
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. klingeln
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.