Klerus (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈkleːʀʊs]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. kler, duchowieństwo (katolickie)
- odmiana:
- (1.1) [1]blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik der Klerus dopełniacz des Klerus celownik dem Klerus biernik den Klerus - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) niederer / hoher Klerus
- synonimy:
- (1.1) Priesterschaft, Geistlichkeit, przest. Klerisei
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Klerikalismus m, Klerisei ż, Kleriker m, Klerikarer m, Klerikare ż
- przym. klerikal, klerikalistisch
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.