Klementyna (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌklɛ̃mɛ̃nˈtɨ̃na], AS: [klẽmẽntỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) imię żeńskie; zob. też Klementyna w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Klementyna Klementyny dopełniacz Klementyny Klementyn celownik Klementynie Klementynom biernik Klementynę Klementyny narzędnik Klementyną Klementynami miejscownik Klementynie Klementynach wołacz Klementyno Klementyny - przykłady:
- (1.1) To Klementyna założyła za domem, w parku schodzącym tarasami w dół, grabowe szpalery na francuską modłę[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Imiona
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Clementine, Clementina
- francuski: (1.1) Clémentine ż
- kataloński: (1.1) Clementina ż
- niemiecki: (1.1) Clementine ż
- rosyjski: (1.1) Клеминтина ż, Климинтина ż
- włoski: (1.1) Clementina ż
- źródła:
- ↑ Zdzisław Morawski, Gdzie ten dom, gdzie ten świat, 1997, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.