Klatsch (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [klatʃ] lm IPA: [ˈklatʃə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) trzask, trzaśniecie, klaps
- (1.2) pot. pejor. plotka, obmowa, obmawianie
- (1.3) pot. plotka, pogawędka
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Klatsch die Klatsche dopełniacz des Klatschs
des Klatschesder Klatsche celownik dem Klatsch den Klatschen biernik den Klatsch die Klatsche - (1.2-3)[1]blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik der Klatsch dopełniacz des Klatschs
des Klatschescelownik dem Klatsch biernik den Klatsch - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) einen Klatsch auf den Hintern geben
- (1.2) übler Klatsch
- (1.3) Klatsch und Tratsch
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Klatschen n, Klatsche ż, Klatscherei ż, Geklatsch n, Geklatsche n, Klatscher m, Klatscherin ż
- czas. klatschen
- przym. klatschig
- wykrz. klatsch
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.