Keile (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈkaɪ̯lə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, forma fleksyjna
- (1.1) lm od: Keil
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) pot. reg. cięgi, baty
- odmiana:
- (1.1) zob. Keil
- (2.1)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik die Keile dopełniacz der Keile celownik der Keile biernik die Keile - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz.Keilen n, Keilerei ż, Keiler m, Keilerin ż
- czas. keilen
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- niem. keilen
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.