Karolinka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌkarɔˈlʲĩŋka], AS: [karolʹĩŋka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• -nk- • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna
- (1.1) zdrobn. od: Karolina
- (1.2) mieszkanka Karoliny Południowej
- (1.3) mieszkanka Karoliny Północnej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Karolinka Karolinki dopełniacz Karolinki Karolinek celownik Karolince Karolinkom biernik Karolinkę Karolinki narzędnik Karolinką Karolinkami miejscownik Karolince Karolinkach wołacz Karolinko Karolinki - przykłady:
- (1.1) Poszła Karolinka do Gogolina, / A Karliczek za nią, jak za piękną Panią / Z flaszeczką wina[1].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Karolina ż, Karol mos, Karolek mos, Karolińczyk mos
- zdrobn. Karolcia ż
- przym. karoliński
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) Каралінка ż
- źródła:
- ↑ Z tradycyjnej pieśni śląskiej
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.