Karaczaj (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- (1.1) geogr. region historyczny na Kaukazie Północnym, zamieszkiwany przez Karaczajów (2.1)
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (2.1) etn. przedstawiciel jednego z narodów turkijskich, zamieszkujących Kaukaz Północny
- odmiana:
- (1.1) blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik Karaczaj dopełniacz Karaczaju celownik Karaczajowi biernik Karaczaj narzędnik Karaczajem miejscownik Karaczaju wołacz Karaczaju - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Karaczaj Karaczajowie dopełniacz Karaczaja Karaczajów celownik Karaczajowi Karaczajom biernik Karaczaja Karaczajów narzędnik Karaczajem Karaczajami miejscownik Karaczaju Karaczajach wołacz Karaczaju Karaczajowie depr. M. i W. lm: (te) Karaczaje - przykłady:
- (2.1) Dziadek jest z pochodzenia Karaczajem.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. karaczajski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1-2) ros. Карачай < karacz.-bałk. Къарачай
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Karachay; (2.1) Karachay
- baszkirski: (1.1) Ҡарасәй; (2.1) ҡарасәй
- rosyjski: (1.1) Карачай; (2.1) карачаевец
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.