Kanzler (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈkanʦlɐ] lm IPA: [ˈkanʦlɐ]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kanclerz
- (1.2) forma skrócona od Bundeskanzler
- (1.3) forma skrócona od Reichskanzler
temat słowotwórczy
- (2.1) (w złożeniach) dotyczący kanclerza, kanclerski
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Kanzler die Kanzler dopełniacz des Kanzlers der Kanzler celownik dem Kanzler den Kanzlern biernik den Kanzler die Kanzler - przykłady:
- (1.1) Otto von Bismarck wurde der eiserne Kanzler genannt. → Otto von Bismarck został nazwany żelaznym kanclerzem.
- składnia:
- (2.1) w złożeniach Kanzler + rzecz. (np. Kanzleramt)
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kanzlerin ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.