Kałmuk (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) etn. członek ludu z grupy ojrackiej zamieszkującego Kałmucję; zob. też Kałmucy w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Kałmuk Kałmucy / Kałmukowie dopełniacz Kałmuka Kałmuków celownik Kałmukowi Kałmukom biernik Kałmuka Kałmuków narzędnik Kałmukiem Kałmukami miejscownik Kałmuku Kałmukach wołacz Kałmuku Kałmucy / Kałmukowie depr. M. i W. lm: (te) Kałmuki[1][2] - przykłady:
- (1.1) Pomimo zranionej nogi, czym prędzej zabrałem z sobą apteczkę i wyruszyłem ku nim wraz z Kałmukiem, chociaż moi towarzysze obawiali się podstępu ze strony rozbójników[3].
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Kałmucja ż, kałmucki mrz
- forma żeńska Kałmuczka ż
- przym. kałmucki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- praturk. *kiāl-mak → pozostali w tyle
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Hasło „Kałmuk” w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online. - ↑ Hasło „Kałmuk” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
- ↑ Ferdynand Ossendowski, Zwierzęta, ludzie, bogowie, wyd. 2022.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.