Japoniec (język polski)
- wymowa:
- IPA: [jaˈpɔ̃ɲɛʦ̑], AS: [i ̯apõńec], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) pot. lekcew. Japończyk
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Japoniec Japońcy dopełniacz Japońca Japońców celownik Japońcowi Japońcom biernik Japońca Japońców narzędnik Japońcem Japońcami miejscownik Japońcu Japońcach wołacz Japońcu Japońcy depr. M. i W. lm: (te) Japońce - przykłady:
- (1.1) Japońce znów wyprodukowały świetny samochód.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. japoniec m, Japonia ż, Japończyk m, Japonka ż, japonka ż, japonizm m, japonistyka ż, japonista m, japonistka ż, japonizacja ż, japoński mrz, japonizowanie n, Japoneczka ż
- czas. japonizować
- przym. japoński, japonistyczny, japonizacyjny
- przysł. po japońsku
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- inna (zalecana) pisownia: japoniec[1]
- tłumaczenia:
- (1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: japoniec
- źródła:
- ↑
Hasło „Japoniec” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.