Holender (język polski)
- wymowa:
- , IPA: [xɔˈlɛ̃ndɛr], AS: [χolẽnder], zjawiska fonetyczne: nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Holender Holendrzy dopełniacz Holendra Holendrów celownik Holendrowi Holendrom biernik Holendra Holendrów narzędnik Holendrem Holendrami miejscownik Holendrze Holendrach wołacz Holendrze Holendrzy depr. M. i W. lm: (te) Holendry - przykłady:
- (1.1) Holendrzy mieli kiedyś wiele kolonii w Azji.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Niderlandczyk
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Europejczyk, daw. Niderlandczyk
- hiponimy:
- (1.1) Brabantczyk, Fryzyjczyk, Geldryjczyk
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Holandia ż, holenderskość ż, holenderski m, holender m, holenderka ż
- forma żeńska Holenderka
- przym. holenderski
- wykrz. holender
- związki frazeologiczne:
- Latający Holender • O Holender!
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Dutchman
- arabski: (1.1) هولندي
- białoruski: (1.1) галандзец m, нідэрландзец m
- bułgarski: (1.1) холандец m
- czeski: (1.1) Holanďan m
- esperanto: (1.1) nederlandano
- francuski: (1.1) Hollandais m
- hiszpański: (1.1) holandés m
- kataloński: (1.1) holandès m
- niemiecki: (1.1) Niederländer m, Holländer m
- nowogrecki: (1.1) Ολλανδός m, Ολλανδέζος m
- rosyjski: (1.1) голландец m
- suahili: (1.1) Mholanzi
- szwedzki: (1.1) nederländare w
- ukraiński: (1.1) нідерландець m
- wilamowski: (1.1) Holender m, Hołender m
- włoski: (1.1) olandese m
- źródła:
Holender (język wilamowski)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.