Helweta (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) staroż. etn. członek starożytnego ludu celtyckiego, którego ziemie podbite zostały przez Rzymian w I w. p.n.e.; zob. też Helweci w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Helweta Helweci / Helwetowie dopełniacz Helwety Helwetów celownik Helwecie Helwetom biernik Helwetę Helwetów narzędnik Helwetą Helwetami miejscownik Helwecie Helwetach wołacz Helweto Helweci / Helwetowie - przykłady:
- (1.1) W życiu Helwetów dużą rolę odgrywali kapłani, zwani druidami, rekrutujący się zwykle z czołowych rodów plemienia.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. helwecki
- rzecz. Helwecja ż
- forma żeńska Helwetka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Helvetian
- francuski: (1.1) Helvète m
- niemiecki: (1.1) Helvetier m
- słowacki: (1.1) Helvét m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.