Głubczyce (język polski)

wymowa:

IPA: [ɡwupˈʧ̑ɨʦ̑ɛ], AS: [gu̯upčyce], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ​

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga, nazwa własna

(1.1) geogr. miasto w Polsce; zob. też Głubczyce w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba mnoga
mianownik	Głubczyce
dopełniacz	Głubczyc
celownik	Głubczycom
biernik	Głubczyce
narzędnik	Głubczycami
miejscownik	Głubczycach
wołacz	Głubczyce

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) mieszkać w Głubczycach • przejeżdżać przez Głubczyce • w mieście Głubczyce

synonimy:

(1.1) przest. Leobszyce

antonimy:

hiperonimy:

(1.1) miasto

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. głubczyczanin m, głubczyczanka ż

przym. głubczycki

związki frazeologiczne:

etymologia:

st.pol. Głąbczyce 'potomkowie Głąbka' < Głąbek^[1]

uwagi:

tłumaczenia:

• białoruski: (1.1) Глубчыцы lm
• czeski: (1.1) Hlubčice
• łaciński: (1.1) Lubschicz
• niemiecki: (1.1) Leobschütz
• rosyjski: (1.1) Глубчице
• słowacki: (1.1) Glubčice
• ukraiński: (1.1) Ґлубчице

źródła: