Fremdling (język niemiecki)
- wymowa:
-
- lp IPA: [ˈfʀɛmtlɪŋ]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) (człowiek) obcy, wyobcowany
- odmiana:
- (1.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Fremdling die Fremdlinge dopełniacz des Fremdlings der Fremdlinge celownik dem Fremdling den Fremdlingen biernik den Fremdling die Fremdlinge - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) Fremder
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Fremde ż, Fremdheit ż, Fremder m
- forma żeńska Fremdlingin ż
- czas. fremdeln
- przym. fremd
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.