Flaute (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈflaʊ̯tə] wymowa austriacka lm IPA: [ˈflaʊ̯tn̩]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zastój, stagnacja
- (1.2) meteorol. flauta, cisza
- (1.3) mar. flauta, cisza morska
- odmiana:
- (1.1-2)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik die Flaute die Flauten dopełniacz der Flaute der Flauten celownik der Flaute den Flauten biernik die Flaute die Flauten - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) Kalme ż
- (1.2-3) Windstille ż
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. flau
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.