Findling (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈfɪntlɪŋ] lm IPA: [ˈfɪntlɪŋə]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) geol. głaz narzutowy, eratyk, narzutniak
- (1.2) rzad. znajda
- odmiana:
- (1.1-2)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik der Findling die Findlinge dopełniacz des Findlings der Findlinge celownik dem Findling den Findlingen biernik den Findling die Findlinge - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) eratischer Block
- (1.2) Findelkind
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Finden n, Fund m
- czas. finden
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.