Ekel (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈeːkl̩] lm IPA: [ˈeːkl̩]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) obrzydzenie, wstręt
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (2.1) pot. obrzydliwiec, wstręciuch
- odmiana:
- (1.1)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik der Ekel dopełniacz des Ekels celownik dem Ekel biernik den Ekel - (2.1)[1]
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik das Ekel die Ekel dopełniacz des Ekels der Ekel celownik dem Ekel den Ekeln biernik das Ekel die Ekel - przykłady:
- (1.1) Ich empfinde Ekel vor warmer Milch. → Mam wstręt do ciepłego mleka.
- (2.1) Du Ekel! → Ty wstręciuchu!
- składnia:
- (1.1) Ekel vor +Dat.
- kolokacje:
- (1.1) Ekel empfinden
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) Gefühl
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Ekeln n
- czas. ekeln
- przym. ekel, eklig, ekelig, ekelhaft
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.