Dydak (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) rzad. imię męskie; zob. też Dydak w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Dydak Dydakowie dopełniacz Dydaka Dydaków celownik Dydakowi Dydakom biernik Dydaka Dydaków narzędnik Dydakiem Dydakami miejscownik Dydaku Dydakach wołacz Dydaku Dydakowie - przykłady:
- (1.1) Hiszpanami byli św. Piotr z Alkantary oraz św. Dydak z Alkali.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Dydak • brat / kuzyn / wujek / dziadek Dydak • mężczyzna imieniem (o imieniu) Dydak • święty / błogosławiony Dydak • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Dydak • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Dydak • otrzymać / dostać / przybrać imię Dydak • dzień imienin / imieniny Dydaka • na Dydaka (o dniu)
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dydaktyka ż, dydaktyczność ż, didaskalium n
- przym. Dydakowy, dydaktyczny
- przysł. dydaktycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. Didacus < gr. διδαχή → nauczanie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.1) Diego m
- kataloński: (1.1) Dídac m
- łaciński: (1.1) Didacus m
- rosyjski: (1.1) Дидакус m
- włoski: (1.1) Diego m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.