Dusel (język niemiecki)
- wymowa:
- lp IPA: [ˈduːzl̩]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) fuks, fart, szczęście
- (1.2) reg. oszołomienie, odurzenie
- odmiana:
- (1.1-2)[1] blm
przypadek liczba pojedyncza mianownik der Dusel dopełniacz des Dusels celownik dem Dusel biernik den Dusel - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Duselei ż
- czas. duseln
- przym. duselig, duslig, düselig
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Deklinacja rzeczowników w jęz. niemieckim
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.