Dobromir (język polski)
- wymowa:
- IPA: [dɔˈbrɔ̃mʲir], AS: [dobrõmʹir], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna
- (1.1) imię męskie; zob. też Dobromir w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Dobromir Dobromirowie dopełniacz Dobromira Dobromirów celownik Dobromirowi Dobromirom biernik Dobromira Dobromirów narzędnik Dobromirem Dobromirami miejscownik Dobromirze Dobromirach wołacz Dobromirze Dobromirowie - przykłady:
- (1.1) Mam na imię Dobromir, a to moja dziewczyna Genowefa.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) pan Dobromir • brat / kuzyn / wujek / dziadek Dobromir • mężczyzna imieniem (o imieniu) Dobromir • święty / błogosławiony Dobromir • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Dobromir • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Dobromir • otrzymać / dostać / przybrać imię Dobromir • dzień imienin / imieniny Dobromira • na Dobromira (o dniu)
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Dobromierz m
- forma żeńska Dobromira ż
- przym. Dobromirowy, dobromierski
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.