Dionysius (język angielski)
- wymowa:
- bryt. IPA: /daɪəˈnɪzɪəs/
- znaczenia:
rzeczownik, nazwa własna
Dionysius (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski, nazwa własna
- (1.1) Dionizy[1]
- odmiana:
- (1) Dionysi|us, ~i (deklinacja II) blm
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. Διονύσιος < gr. Διόνυσος + -ιος; źródłosłów dla ang. Dionysius, bask. Dionisio, czes. Dionýsius, est. Dionysius, hiszp. Dionisio, katal. Dionís, litew. Dionyzas, łot. Dionīsijs, niem. Dionysius, pol. Dionizy, port. Dionísio, port. Dioniso, rum. Dionisiu, słc. Dionýz, słń. Dionizij, wł. Dionisio
- uwagi:
- źródła:
- ↑ Alojzy Jougan, Słownik kościelny łacińsko-polski, wydanie V, Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 2013, ISBN 978-83-257-0542-8, s. 198.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.